มีอยู่คดีหนึ่ง หลังจากสามีภรรยาเลิกรากัน ฝ่ายหนึ่งยื่นฟ้องแบ่งสินสมรส อีกฝ่ายไม่ยอมเจรจาและยืนยันจะสู้คดีต่อ ทั้งที่ในมุมข้อกฎหมายและพยานหลักฐาน เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบค่อนข้างมาก

จริง ๆ แล้ว หากมองด้วยเหตุผล การพูดคุยตกลงกันตั้งแต่ต้น อาจเสียหายน้อยกว่า ทั้งเรื่องเวลา ค่าใช้จ่าย และความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว

แต่ในคดีครอบครัว หลายครั้ง สิ่งที่คนกำลังต่อสู้ ไม่ใช่แค่ “ทรัพย์สิน”

แต่คือ

– ความเสียใจ

– ความรู้สึกถูกทรยศ

– ความโกรธ

– หรือศักดิ์ศรีในใจ

บางคนยอมเสียเงินมากกว่า

เพียงเพื่อไม่อยากเป็นฝ่ายยอม

จนสุดท้าย คดีที่ควรจบง่าย

กลับยืดเยื้อเป็นปี

สิ่งที่ผมเห็นบ่อยมากในคดีลักษณะนี้ คือ เมื่อคนยังใช้อารมณ์อยู่ จะประเมินคดีตามความรู้สึก มากกว่าความจริง

ทั้งที่ในศาล

ผู้พิพากษาไม่ได้ตัดสินว่าใครเจ็บกว่ากัน

แต่ตัดสินจากพยานหลักฐานและข้อกฎหมาย

หลายครั้ง คนที่ได้เปรียบในคดี

กลับเป็นคนที่ควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ดีกว่า

ดังนั้น การชนะคดี ไม่ได้มีแค่เรื่อง “ถูกหรือผิด” แต่รวมถึงการอ่านเกม

การประเมินสถานการณ์

และการรู้ว่า เมื่อไรควรเดินต่อ หรือเมื่อไรควรหยุด

“คดีครอบครัวจำนวนมาก

ไม่ได้พังเพราะกฎหมายยาก

แต่พัง เพราะไม่มีใครยอมปล่อยความรู้สึกลงก่อน”